jurassic park

Γιατί ο Άνθρωπος παραμένει εγκλωβισμένος στην Κάθετη Τάξη του ζωϊκού βασιλείου
Η παθολογία των "Κάθετων" κοινωνιών μας

Γιατί οι περισσότεροι πολιτικοί είναι... ψυχοπαθείς
Θεσμοποιημένη ψυχοπάθεια
Ένα παράδειγμα θεσμοποιημένης επιβολής της ψυχοπάθειας του ερπετώδους εγκεφάλου

Το ερπετό μέσα μας
Ποιές άλλες παθολογίες πηγάζουν απο τον ερπετώδη εγκέφαλο

Η θρησκεία ως η κατ’ εξοχήν έκφραση του ερπετώδους εγκεφάλου
Η απάντηση του Ιησού στη φωνή του Ερπετού

Χρειάζεται να αναφερθούμε λίγο αναλυτικότερα στα όσα έχει ανακαλύψει η επιστήμη σχετικά με τον ρόλο και τη λειτουργία του εξελικτικά αρχαιότερου τμήματος του ανθρώπινου εγκεφάλου, γνωστού ως ερπετώδης εγκέφαλος. Πιστεύω ότι με τα όσα έχουμε εξετάσει ως τώρα, φαίνεται ξεκάθαρα ότι η οποιαδήποτε συζήτηση γύρω απο το ζήτημα της θρησκείας ( και όχι μόνον ) θα πρέπει να λαμβάνει σοβαρά υπ όψιν τα όσα η επιστήμη αναγνωρίζει σχετικά με την λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου. Η αναγνώριση των όσων έχει ως τώρα ανακαλύψει η επιστήμη σχετικά με τον ανθρώπινο εγκέφαλο είναι το ίδιο, εάν όχι περισσότερο σημαντικά, απο τις ανακαλύψεις άλλων τομέων της επιστήμης όσον αφορά την απομυθοποίηση των διάφορων «αλάθητων» ισχυρισμών της θρησκείας. Η νέα γνώση που απολαμβάνουμε γύρω απο την λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου έχει ιδιαίτερη σημασία επάνω στο ζήτημα της ανθρώπινης συμπεριφοράς, την οποία όπως θα δούμε στην συνέχεια, η θρησκεία ερμηνεύει λανθασμένα μέσα στα πλαίσια του μύθου της ΠΤΩΣΗΣ, επάνω στον οποίο μύθο βασίζεται ολόκληρο το οικοδόμημα της θρησκευτικής εξουσίας.

Ο σχολιογράφος John Brand μας προειδοποιεί όλους για έναν μεγάλο κίνδυνο. Προσοχή! μας λέει, κυκλοφορούν επικίνδυνα ερπετά: «Συνήθως τα επικίνδυνα ερπετά κρατούνται σε ασφαλείς χώρους των ζωολογικών κήπων. Οι επισκέπτες που έρχονται να τα δουν, καθότι ακίνδυνοι, κυκλοφορούν έξω ελεύθερα. Σήμερα όμως οι ρόλοι έχουν αναποδογυρισθεί. Τα επικίνδυνα ψυχρόαιμα ερπετά, κυκλοφορούν ελεύθερα στους δρόμους και οι ακίνδυνοι επισκέπτες κρατούνται μέσα στα κλουβιά ζωολογικών κήπων. Ποιά είναι αυτά τα επικίνδυνα ερπετά που κυκλοφορούν ελεύθερα;»

Τα πορίσματα μίας σημαντικότατης έρευνας, με επικεφαλής τον καθηγητή Paul D. MacLean (29), έφεραν επιτέλους στο φως τα πραγματικά αίτια της ανθρώπινης τρέλλας. Είμαστε όλοι παλαβοί, όχι επειδή κληρονομήσαμε κάποιο αμαρτωλό γονίδιο απο τον μυθικό Αδάμ, αλλά επειδή κληρονομήσαμε, όχι έναν, όχι δύο αλλά τρεις εγκεφάλους απο το βιολογικό μας παρελθόν!

Η Brigitte Ludwig (30) εξηγεί: «Σύμφωνα με την έκφραση του Maurice Auroux που επαναπροσδιορίζει την εξέλιξη της ανθρωπότητας, ο άνθρωπος έχει τρείς εγκεφάλους σε έναν, οι οποίοι λειτουργούν στα δύο ημισφαίρια. Η ανθρώπινη πολυπλοκότητα προκύπτει από μια διαρκή σύγκρουση ανάμεσα σ' αυτούς τούς τρείς εγκεφάλους και στην αλληλεπίδρασή τους. Στην αρχή συναντάμε τον ερπετώδη εγκέφαλο -ή αρχαϊκό εγκέφαλο- που λέγεται έτσι επειδή τον ξανασυναντάμε στα ερπετά, στα ψάρια, στις θαλασσινές χελώνες και στα κατώτερα σπονδυλωτά. Είναι η έδρα των αρχέγονων ωθήσεων μας: της επιθετικότητας, του φόβου, της υπεράσπισης, του εδάφους, των ενστίκτων συντήρησης και αναπαραγωγής, όλων των ωθήσεων που έχουν προορισμό την εξασφάλιση της επιβίωσης του είδους»

Ο MacLean ανακάλυψε ότι τα κύτταρα του αρχαϊκού ανθρώπινου εγκεφάλου είναι πανομοιότυπα με τα κύτταρα των κοινών ερπετών. Πολλοί άλλοι επιστήμονες συμφωνούν ότι το αρχαϊκό αυτό στρώμα του εγκεφάλου μας, χωρίς το οποίο δεν θα είχαμε επιζήσει ως είδος, το έχουμε κληρονομήσει απο τους μακρινούς βιολογικούς μας προγόνους, τα ερπετά. Και πάλι η Brigitte Ludwig: «Δεν μπορούμε να ενεργούμε με τον ερπετώδη εγκέφαλο που έχει προγραμματιστεί μια για πάντα, είναι ανίκανος για μαθητεία, αναίσθητος στην εμπειρία Υπάρχει λοιπόν ενας ολόκληρος κόσμος μη ρηματικός από χειρονομίες και αυτόματους τρόπους συμπεριφοράς η ρίζα των οποίων είναι ο ερπετώδης εγκέφαλος. Πάνω απο τον ερπετώδη βρίσκεται ο θηλαστικός εγκέφαλος που κυβερνά τα συναισθήματα, την στοργή και την επικοινωνία με τους άλλους. Είναι επίσης το μέρος των μηχανισμών κινητοποίησης /ακινητοποίησης, αρέσκειας / απαρέσκειας, αμοιβής / τιμωρίας ... Σ'αυτόν εγγράφονται οι αρνητικές ή θετικές εμπειρίες, αλλά είναι κυρίως το φίλτρο των πληροφοριών που συλλαμβάνονται απο τον ανώτερο εγκέφαλο, το φλοιό... Ο φλοιός προνόμιο των ανώτερων μαστοφόρων (του σκύλου, του αλόγου) και του... ανθρώπου, είναι η έδρα της συμβολικής συνείδησης, της γλώσσας, της αφηρημένης σκέψης. Ο φλοιός, το κόσμημα του ανθρώπινου εγκεφάλου, είναι ο εγκέφαλος που μας επιτρέπει να δημιουργούμε θεωρίες, να διαλογιζόμαστε το αφηρημένο, να επινοούμε ...»

Ο τριαδικός εγκέφαλος του ανθρώπου εξηγεί βέβαια και το γεγονός ότι λίγο-πολύ όλοι μας συμπεριφερόμαστε σαν μουρλοί. Στο βιβλίο του με τίτλο Brain Roots to the Will-to-Power ( σελ. 361 ), ο MacLean αναφέρει ότι ουσιαστικά η ανθρώπινη συμπεριφορά επηρεάζεται απο τρεις διαφορετικές νοοτροπίες που συγκατοικούν μέσα στο ίδιο κρανίο, κάτι σα να έχουμε τρία αφεντικά να μας ‘λένε’ τί να κάνουμε! Σε ένα άλλο του βιβλίο με τίτλο «Η εξέλιξη των τριών νοοτροπιών» ( Evolution of the Three Mentalities, σελ. 313 ), ο MacLean προσθέτει «χρειάζεται να δώσουμε πολύ μεγαλύτερη έμφαση στο ότι οι τρεις εγκέφαλοι του ανθρώπου είναι έντονα διαφορετικοί μεταξύ τους τόσο στην χημική τους σύσταση όσο και στην ‘αρχιτεκτονική’ τους. Απο εξελικτικής πλευράς απέχουν ο ένας απο τον άλλον απέραντους αιώνες... Επιπλέον, πρέπει να δοθεί έμφαση στο γεγονός ότι παρά την αλληλοσυνδεσή τους, υπάρχουν αποδείξεις ότι ο κάθε εγκέφαλος ( ερπετώδης, θηλαστικός, φλοιός ) έχει τη δυνατότητα να λειτουργεί εντελώς ανεξάρτητα απο τους άλλους... με την εξέλιξη του προμετωποιαίου εγκεφάλου, καταλήξαμε σε ένα κάθισμα οδηγού το οποίο όμως οδηγούν τρείς οδηγοί, ο καθένας με διαφορετικό νου και με όλοι τους να διεκδικούν τον πλήρη έλεγχο του ‘αυτοκινήτου’». Ο MacLean περιγράφει το πρόβλημα τρέλλας που λίγο-πολύ αντιμετωπίζουμε όλοι ως προϊόν σχιζοφυσιολογίας. Με άλλα λόγια είμαστε όλοι παλαβοί!

Ο Koestler (Janus, σελ. 11 & 96) συμφωνεί απόλυτα με τον MacLean, και μας λέει ανοιχτά: «για να το κάνουμε πιό λιανά, η εξέλιξη έχει αφήσει ορισμένες βίδες σκόρπιες μεταξύ του φλοιού και του υποθαλάμου... Η σχιζοφυσιολογία του εγκεφάλου αποτελεί μία βασική εξήγηση για την τρέλλα που χαρακτηρίζει την ανθρώπινη ιστορία»

Ο Brand θεωρεί το έργο του MacLean ως σημαντικότατο βήμα για την περαιτέρω πρόοδο του ανθρώπινου γένους καθώς η αυξημένη αυτή γνώση του τρόπου της λειτουργίας του εγκεφάλου μας βοηθάει να κατανοήσουμε καλύτερα την συμπεριφορά μας: «Είναι σημαντικό το γεγονός ότι υπάρχει ένα τεράστειο χρονικό διάστημα μεταξύ της διαμόρφωσης του κάθε ξεχωριστού στρώματος που απαρτίζει τον τριαδικό ανθρώπινο εγκέφαλο. Μέσα στα κρανία μας υπάρχουν τρία είδη εγκεφάλων που απο εξελικτικής πλευράς χωρίζονται χρονικά κατα εκατομμύρια χρόνια. Αν και τον περισσότερο καιρό συνεργάζονται μιά χαρά, ο κάθε ένας απο τους τρεις εγκεφάλους μας λειτουργεί ανεξάρτητα απο τον άλλον. Πιστεύω αυτός είναι και ο λόγος που ο Απ. Παύλος εξέφρασε το παράπονο ‘Ο γαρ κατεργάζομαι ου γινώσκω, ου γαρ ο θέλω τουτο πράσσω, αλλ ο μισω τουτο ποιω... Οιδα γαρ οτι ουκ οικει εν εμοί, τουτ' εστιν εν τη σαρκί μου, αγαθόν. Το γαρ θέλειν παράκειταί μοι, το δε κατεργάζεσθαι το καλον ου. Ου γαρ ο θέλω ποιω αγαθόν, αλλα ο ου θέλω κακον τουτο πράσσω’ ( ΡΩΜ 7: 15-19 ). Βέβαια ο Παύλος δεν είχε καμμία ιδέα τί προκαλούσε το διλλημά του. Ούτε γνώριζε κανείς πριν απο αυτόν ή μετά, μέχρι που πρόσφατα βελτιώθηκε η γνώση μας σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας του ανθρώπινου εγκεφάλου. Έτσι λοιπόν στην προσπαθειά τους να εξηγήσουν την σχέση αίτιου-αποτελέσματος όσον αφορά την ανθρώπινη συμπεριφορά, οι αρχαίοι ημών πρόγονοι επινόησαν την ιστορία με το φίδι που οδήγησε την Εύα και τον Αδάμ στην αμαρτία... Τα νέα δεδομένα όμως που προκύπτουν για την δομή και λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου όπως για παράδειγμα οι ανακαλύψεις του MacLean, αναποδογύρισαν τις μέχρι πρόσφατα επικρατούσες αντιλήψεις. Ιδιαίτερα η νέα γνώση που απολαμβάνουμε σχετικά με την τριαδική δομή του εγκεφάλου αλλάζει δραματικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς μας.Τέτοιου είδους επαναστατικές αλλαγές στην σκέψη είναι πάντα επίπονες. Πολλοί προτιμούν να παραμείνουν στο βολικό αδιέξοδο όπου βρίσκονται. Το να εγκαταλείψει κανείς την ζώνη ασφαλείας του είναι όντως τραυματική εμπειρία. Είναι όμως γεγονός ότι η κοσμοαντίληψη της πατροπαράδοτης θρησκείας μας δεν έχει την δύναμη πλέον να μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε την παραλογία του κόσμου μέσα στον οποίο ζούμε»

Αναφερόμενος στο ερπετώδες ένστικτο της υπεράσπισης εδάφους, και πώς αυτό επηρεάζει την ανθρώπινη συμπεριφορά, ο Brand σχολιάζει: «Η τάση των ανθρώπων να υπερασπίζονται το εδαφός τους, επεκτείνεται και πέρα απο τον υλικό κόσμο. Ιδέες και πεποιθήσεις αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εδάφους που υπερασπίζεται ο καθένας μας. Είτε η απειλητική εισβολή έρχεται υπο τη μορφή κάποιου διαρρήκτη που μπαίνει στο σπίτι μας είτε απο κάποιον που πιστεύει διαφορετικά απο εμάς, η αυτόματη αντίδραση του ερπετώδους εγκεφάλου είναι η ίδια. Αντιδρά σε αντίθετες ιδέες απο αυτές που ασπαζόμαστε με τον ίδιο ενστικτώδη τρόπο που αντιδρά όταν εισβάλλεται το ιδιωτικό μας έδαφος». Προφανώς παρατηρώντας τα «τολκ σόου» της ελληνικής τηλεόρασης, ο Brand προσθέτει «θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι σχεδόν αδύνατο να έχουμε μία λογική και συγγρατημένη συζήτηση σχετικά με αντικρουλόμενες πολιτικές, θρησκευτικές ή οικονομικές απόψεις. Σττις περισσότερες περιπτώσεις, μέσα σε λίγα λεπτά η συζήτηση εξελίσσεται σε ένθερμη υπεράσπιση εδάφους απο την κάθε πλευρά». Πέρα όμως απο την αστεία πλευρά του, το ένστικτο της υπεράσπισης εδάφους συχνά οδηγεί την ανθρωπότητα στην τραγωδία του πολέμου: «Απο ότι φαίνεται τα ερπετά περιορίζουν την εδαφική επιθετικοτητά τους απλά στην εξασφάλιση του αναγκαίου ελεύθερου χώρου, κάτι σαν το "Lebensraum" των Ναζιστών. Εμείς οι άνθρωποι όμως, ιδιαίτερα απο τη στιγμή που οργανωθήκαμε σε φυλές ή έθνη είμαστε χειρότεροι απο τα ερπετά, καθώς επιδιδόμαστε σε ακόρεστο επεκτατισμό του "Lebensraum" μας, εξ ου και οι πολέμοι»

Αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο, ο ερπετώδης εγκέφαλος, όταν δρα ανεξέλεγκτα, μας οδηγεί σε παθολογικές καταστάσεις «Όταν οι ΑΛΦΑ της κοινωνίας μας αποφασίζουν ότι πάνω απ’ όλα μετράει το συμφέρον τους και το κέρδος, όταν οι πολιτικοί αποφασίζουν ότι εις το όνομα του καπιταλισμού δικαιολογούνται απάνθρωπες αποφάσεις, τότε η λογική δεν μπορεί να σταθεί. Τα χρήματα και η εξουσία δεν είναι παρά μοντέρνες εκφράσεις του πανάρχαιου πλέγματος ενστίκτων του ερπετώδους εγκεφάλου. Κλασσικό παράδειγμα η πρόσφατη ιστορία με ένα μοντέλο αυτοκινήτων που παρουσίασε προβλήματα στο ντεπόζιτο με αποτέλεσμα να υπάρξουν αρκετές περιπτώσεις εκρήξεων προκαλώντας μάλιστα και μερικούς θανάτους. Η εν λόγω εταιρεία έκανε μία μελέτη κόστους και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι την συνέφερε να πληρώσει μερικές αποζημιώσεις θανάτου αντί για να ανακαλέσει απο την κυκλοφορία και να αλλάξει τα ντεπόζιτα σε όλα τα αυτοκίνητα του συγκεκριμένου μοντέλου. Οι ΑΛΦΑ της εταιρείας αυτής δεν θεωρήθηκαν βέβαια ως δολοφόνοι. Απλά ενήργησαν σύμφωνα με τα ένστικτα του ερπετώδους εγκεφάλου τους»

«Κατα κάποιο άρρωστο τρόπο το ανθρώπινο είδος επιμένει να επεκτείνει το εδαφός του πέρα απο τις ανάγκες που έχει για επιβίωση. Δεν μας αρκεί το να εξασφαλίσουμε και να διατηρήσουμε το αναγκαίο εδαφός μας. Προχωράμε σε έναν αδυσώπητο επεκτατισμό, όπου οι ισχυροί καταπατούν το έδαφος των αδυνάτων. Πιστεύω ότι για τον κατεξουσιασμό των συνανθρώπων μας ευθύνεται κυρίως το νεώτερο στρώμα του εγκεφάλου μας ο φλοιός, ο οποίος έχει ηλικία μονάχα μερικών εκατομμυρίων ετών. Απο ότι φαίνεται, ο κατα πολύ αρχαιώτερος ερπετώδης εγκέφαλος στρατολόγησε τον φλοιό στην υπηρεσία του. Ο μη λογικός και μη ρηματικός ερπετώδης εγκέφαλος χρησιμοποιεί τον φλοιό για να δημιουργήσει την λογική του παραλόγου διακιολογώντας έτσι τα αδικαιολόγητα ‘χαμερπή’ ενστικτά του. Με τον τρόπο αυτό διατυπώνουμε λογικές εξηγήσεις και δικαιολογούμε την εκμετάλευση της εργασίας και του μόχθου του συνανθρώπου μας ‘εις το όνομα της Ελεύθερης Αγοράς’. Με τη βοήθεια του ‘πουλημένου’ φλοιού, ο ερπετώδης εγκέφαλος δικαιολογεί την θέσπιση πολιτικών και πρακτικών που καταπατούν τα δικαιώματα του εργάτη ‘εις το όνομα της Ανταγωνιστικότητας’ και επιβάλλει εξευτελιστικά χαμηλούς μισθούς ‘εις το όνομα του Καπιταλισμού’. Όλα αυτά γίνονται την ίδια ώρα που οι δεινόσαυροι που κυβερνούν τον εξαθλιωμένο λαό ψηφίζουν για τους εαυτούς τους παχουλούς μισθούς, αποζημιώσεις και συντάξεις»

Η παρατήρηση του Brand ότι το νεώτερο στρώμα του εγκεφάλου ο φλοιός, όταν ελεέγχεται απο τον ερπετώδη εγκέφαλο, καταντάει απο ευλογία σε κατάρα του ανθρώπινου γένους είναι πολύ σωστή. Γιαυτό πολλοί πιστεύουν ότι η εξέλιξη του ανθρώπινου γένους αποτελεί θανάσιμη απειλή για την βιοσφαίρα του πλανήτη! Ο άνθρωπος περιέχει μέσα του δύο διαμετρικά αντίθετες κατευθύνσεις, την Οριζόντια και την Κάθετη. Όσο όμως κυριαρχεί η Κάθετη νοοτροπία του ερπετώδους εγκεφάλου αναπόφευκτα οι κοινωνίες μας ξεπέφτουν σε παθολογικές καταστάσεις οι οποίες επιδεινώνονται απο την λειτουργία ενός δέσμιου φλοιού: «Δημιουργούμε ένα χάος. Μισούμε. Σκοτώνουμε. Το πρόβλημα με τον φλοιό, ιδιαίτερα με το νεώτερο τμήμα του ( neocortex ), είναι ότι πολλές φορές εξουσιάζεται απο τον ερπετώδη εγκέφαλο. Επιδιώκοντας να δικαιολογήσει την συμπεριφορά του, ο ερπετώδης εγκέφαλος ‘διατάζει’ το λογικό μέρος του εγκεφάλου, τον νεο-φλοιό, να διατυπώσει λογικές εξηγήσεις και ρασιοναλισμούς για να υπερασπισθεί η ερπετώδης νοοτροπία. Στο παρελθόν είχαμε για παράδειγμα του βασιληάδες να δικαιολογούν τα αίσχη που έκαναν εναντίον των υπηκόων τους λέγοντας ότι βασιλεύουν ‘ελέω Θεού’. Η ίδια μας η νοημοσύνη καταντάει ο χειρότερος εχθρός μας καθιστώντας έτσι δύσκολη την κάθε προσπαθειά μας να κτίσουμε έναν κόσμο ειρηνικό και δίκαιο. Πρωτόγονα εδαφικά ένστικτα έχουν αναδειχθεί ως ιερά καθήκοντα ωθόντας μας στο να επιδιώκουμε την καταστροφή όσως συνανθρώπων μας φανταζόμαστε ως εχθρούς. Ο νεο-φλοιός μας προσφέρει έξυπνες δικαιολογίες για την χαμερπή συμπεριφορά μας. Ο σκλαβωμένος απο το ερπετό εγκεφαλός μας διψάει για δίκαιες εξηγήσεις στο να σηκώνουμε τις πολεμικές μας σημαίες είτε ως έθνη, είτε ως φυλές είτε ως θρησκείες. Έτσι λοιπόν ο ερπετώδης εγκέφαλος εξουσιάζει την συμπεριφορά μας» (31)

Ποιές άλλες παθολογίες πηγάζουν απο τον ερπετώδη εγκέφαλο

Ο αυτισμός θεωρείται ως προϊόν του ερπετώδους εγκεφάλου. Όπως εξηγεί ο Jon Hurst (32) οι άνθρωποι που υποφέρουν απο την ασθένεια του αυτισμού «δείχνουν να είναι εγκλωβισμένοι στον ερπετώδη εγκεφαλό τους. Έχει πλέον επιβεβαιωθεί απο τα πορίσματα ερευνών επάνω στο πρόβλημα του αυτισμού ότι σε όσους υποφέρουν απο αυτήν την ασθένεια υπολειτουργούν σοβαρά ο θηλαστικός εγκέφαλος και ο φλοιός, με αποτέλεσμα να αναλαμβάνει πρωτοβουλία ο ερπετώδης εγκέφαλος. Έτσι εξηγείται φυσικά και το γεγονός ότι η συμπεριφορά των αυτιστικών περιέχει όλα αυτά τα στοιχεία που πηγάζουν απο τον ερπετώδη εγκέφαλο»

Ο ερπετώδης εγκέφαλος φαίνεται να ευθύνεται και για τις συγγενικές ασθένειες της βουλιμίας και της απληστίας. Σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Los Angeles Times με τίτλο “Living Ever Larger; How Wretched Excess Became a Way of Life in Southern California” ο Γάλλος ανθρωπολόγος G. Clotaire Rapaille ο οποίος ζει στην Αμερική έγραψε μεταξύ άλλων «η επιθυμία για υπερβολική κατανάλωση πηγάζει απο τον ‘ερπετώδη εγκέφαλο’, το αρχαιότερο και πιό πρωτόγωνο στρώμα του ανθρώπινου εγκεφάλου. Ο ερπετώδης εγκέφαλος θέλει να αρπάξει όσο το δυνατόν περισσότερη τροφή και θέλει να είναι όσο το δυνατόν ισχυρότερος, επειδή εστιάζεται στην επιβίωση. Όταν έρθουν σε σύγκρουση ο ερπετώδης εγκέφαλος με το λογικό μέρος του εγκεφάλου, σχεδόν πάντα νικάει το ερπετό. Η ικανοποίηση όμως αυτής της εσωτερικής σαύρας μας έχει και τα αρνητικά της αποτελέσματα. Οι ακόρεστες ορέξεις μας έχουν δημιουργήσει το πρόβλημα της παχυσαρκίας απο το οποίο υποφέρουν ιδιαίτερα εμείς εδώ στην Αμερική όπου επίσης παρατηρείται μία αστρονομική αύξηση κάθε χρόνο στα χρέη μέσω καταναλωτικών πιστωτικών καρτών. Απαιτούμε και επιμένουμε να έχουμε πράγματα που κατα βάθος γνωρίζουμε ότι δεν τα χρειαζόμαστε ή ότι δεν θα χρησιμοποιήσουμε ποτέ... Η Αμερικανική κουλτούρα που εξάγεται καθημερινά σε όλο τον κόσμο είναι σε τελική ανάλυση η κουλτούρα του ερπετώδους εγκεφάλου».

Ο James M. Ridgway (33) περιγράφει πώς ο ερπετώδης εγκέφαλος ευθύνεται τόσο για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους όσο και για τα διάφορα αρνητικά στοιχεί του πολιτισμού μας.. Επειδή τα ζητήματα που θίγει η αναλυσή του είναι επίκαιρα πιστεύω ότι αξίζει να σας μεταφέρω τα κύρια σημεία της: «Όταν είμαστε εκτός εαυτού από οργή, ο ερπετώδης εγκεφαλός μας απλά έχει κυριεύσει το λογικό μέρος του εγκεφάλου μας... Παρόλο που τα πιό ‘μοντέρνα’ τμήματα του εγκεφάλου μας ( φλοιός ) ασχολούνται με την λογική σκέψη, ο πανάρχαιος ερπετώδης εγκέφαλος είναι το αφεντικό... Οι πολιτικοί, οι θρησκευτικοί ηγέτες και οι διαφημιστές το γνωρίζουν αυτό πολύ καλά... Ο ερπετώδης εγκέφαλος δεν πρόκειται να μας αφήσει ήσυχους για πολύ καιρό ακόμα, ίσως να περάσουν και εκατομμύρια χρόνια πριν απαλλαγούμε εντελώς απο την τυρρανία του, καθώς χωρίς την λειτουργία του, προς το παρόν, δεν μπορούμε να επιβιώσουμε. Όπως και να έχουν τα πράγματα, είναι σημαντικό όσον αφορά τις πολιτικές και κοινωνικές μας κατευθύνσεις, οι νομοθέτες, οι κυβερνώντες, οι θρησκευτικοί και επιχειρηματικοί ηγέτες, και γενικότερα ο κάθε θεσμός καθώς και ο ίδιος ο απλός λαός να έχουμε όλοι υπόψιν μας πώς οι οποιεσδήποτε ενεργειές μας σχετίζονται με την λειτουργία του ερπετώδους εγκεφάλου. Για να βρούμε τις πολυπόθητες λύσεις θα πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε απο που πηγάζουν τα προβληματά μας. Ο ερπετώδης εγκέφαλος ανέκαθεν είναι ταυτόχρονα η ευλογία και η κατάρα του ανθρώπινου γένους. Ο παράγοντας αυτός πρέπει πιά να ληφθεί σοβαρά απ’ όλους μας»

Η λειτουργία του ερπετώδους εγκεφάλου αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο απο όσους ασχολούνται με την ανθρώπινη συμπεριφορά. Το θετικό της όλης υπόθεσης είναι ότι σιγά-σιγά αρχίζουν να γίνονται αντιληπτές οι αρνητικές επιπτώσεις της ερπετώδους συμπεριφοράς στους χώρους εργασίας. Αποτελεί θέμα χρόνου για τις μεγάλες εταιρείες να προσαρμώσουν τις εργασιακές πολιτικές τους σε πιό ‘οριζόντιες’ μορφές οργάνωσης καθώς η παλαιά ‘κάθετη’ οργάνωση του χώρου εργασίας ταυτίζεται πλέον με την αρνητική πλευρά της ερπετώδους συμπεριφοράς. Ο ψυχολόγος Terry Bragg, ο οποίος ειδικεύεται στον τομέα των εργασιακών σχέσεων δίνει τις εξης συμβουλές σε διευθυντές και εργαζόμενους: «Είσαστε αγανακτισμένοι επειδή δεν μπορείτε να πετύχετε την συνεργασία που χρειαζόσαστε απο την διοίκηση ή το προσωπικό σας; Είσαστε θυμωμένοι επειδή οι συνεργάτες σας δεν κατανοούν την σοβαρότητα της εργασίας τους και συμπεριφέρονται εντελώς παράλογα; Θυμώνουν μήπως μαζί σας ή σας επιτίθονται για ασήμαντα ζητήματα; Συμπεριφέρονται με άλλα λόγια οι συνεργάτες σας σαν άμυαλα ζώα που ζουν σύμφωνα με το ένστικτο παρά με τη λογική; Υπάρχει μία απλή εξήγηση για όλη αυτή τη συμπεριφορά. Πιθανότατα εργάζεστε παρέα με ερπετά, και το λέω αυτό τόσο μεταφορικά όσο και